Recensie: The Analogues: Sgt. Pepper Lonely Hearts Club Band

Posted on 21 oktober 2016

2



Voor (website en krant) GrootSneek schrijf ik recensies over voorstellingen die te zien zijn in Theater Sneek

The Analogues – Sgt. Pepper Lonely Hearts Club Band – 20 oktober 2016 – Theater Sneek

Wat hebben Marilyn Monroe, Laurel & Hardy, Albert Einstein en Bob Dylan gemeen?

Sgt. Pepper Lonely Hearts Club Band (1967). Eén van de eerste conceptalbums, maar wel meteen de meest invloedrijke. Onderdeel van ons collectieve muziekbewustzijn. Komt het door de unieke songs? When I’m sixty-four, With a little help from my friends, Getting better, Lucy in the sky with diamonds of de titeltrack? Komt het door de opvallende hoes, de vele invloeden uit andere muziekstijlen, de innovatieve opnametechnieken? Feit is dat het een iconisch project is.

Feit is ook dat de Beatles ten tijde van de opnames gestopt waren met optreden. Ze hoefden zich dan ook niet te bekommeren om de live-realisatie van hun complexe werk. In de huidige tijd, met alle mogelijke technieken, is dit nauwelijks meer een issue. Technieken overigens, waar The Analogues geen beroep op doen. Zij maken uitsluitend gebruik van de oorspronkelijke (analoge) vintage instrumenten die ze in alle uithoeken van de wereld opscharrelden.

The Analogues willen de oorspronkelijke plaat muzikaal authentiek presenteren, maar hebben niet de ambitie om uiterlijk te lijken op de FabFour. Aangevuld met blazers, strijkers en percussie gaan ze ook dit theaterseizoen de Nederlandse en buitenlandse podia veroveren. Vorig jaar deden ze dat stormachtig met hun veelbesproken debuutproject Magical Mystery Tour en voor de komende jaren staan Beatle-albums als Abbey Road, Let it be en Revolver op het programma.

Theater Sneek werd, niet in de laatste plaats vanwege het enthousiasme van Beatle-fan en theaterdirecteur Ben van der Knaap, uitverkoren om de show te ‘monteren’. Het ultieme uitvloeisel daarvan was de wereldpremiere (try-out) waarvan uw toegewijde recensent getuige mocht zijn.

The Analogues komen griezelig dichtbij het origineel. Beangstigend goed. De herschepping van Sgt. Peppers getuigt van groot vakmanschap gecombineerd met een concessieloze drang naar purisme. Loepzuiver en tot in detail uitgewerkt. Voor de pauze werd Sgt. Pepper integraal uitgevoerd met het ingetogen She’s leaving home (wat ons betreft) als hoogtepunt.

Na de pauze werd, niet minder indrukwekkend en muzikaal al even perfect, een selectie gespeeld uit het late Beatle-werk, met een paar uitstapjes naar vroegere nummers (Eight days a week, Hard day’s night) en met I am a Walrus als reprise op hun Magical Mystery Tour-project.

Wij zagen een ode aan het ongeëvenaarde muzikale talent van John, Paul, George en Ringo die mede stopten met live-optredens omdat ze nauwelijks boven het gekrijs van de fans uit konden komen.

The Analogues, op hun beurt, veroorzaakten een soortgelijke reactie. Het dolenthousiaste Sneker publiek krijste nog nét niet maar beloonde de band met een staande ovatie. Terecht.

En die namen uit de eerste zin? Hun foto’s sieren allen de elpeehoes van Sgt. Pepper. Overigens wel met 70 andere beroemdheden. Waarvan akte.

-*-

-*-

Posted in: Recensies