Stukje van niks…

Posted on 7 oktober 2016

6



Dit wordt een stukje van niks. Ik ben er al vaak aan begonnen maar kom niet los. Writer’s-block? Zeg het maar; geen idee!

Over de SamenLoop voor Hoop Sneek-SWF 2016 van 24/25 september moet het gaan. Daar is toch genoeg over te vertellen?

Over de fantastische opbrengst: bijna twee ton voor kankeronderzoek! Over de fijne, warme, emotionele ontmoetingen, prachtige momenten en alles wat we samen hebben beleefd. Over de ultieme schouder-aan-schouder ervaring.

Ik kan ook beginnen over onze eregasten; mensen die kanker hebben of hebben gehad. Hoe ze in de watten zijn gelegd. Over mijn gevoelens daarover: ik voel me gelukkig dat ik er niet bij hoor, maar ook trots dat we deze moedige survivors dit kunnen bieden. Maar tegelijkertijd voelde ik me een soort voyeur wanneer ik de eregasten-tent op het SamenLoop-terrein, hún domein, betrad.

Graag zou ik op papier willen zetten dat wij, als PR-commissie, niet alles en iedereen de aandacht konden geven die ze verdienden. Al die teams, enthousiaste SamenLopers, prachtige acties en andere oprechte initiatieven. Het aanbod was té groot om overal de aandacht op te vestigen.

Eigenlijk wil ik ook vertellen over de fantastische medewerking van iedereen rond de SamenLoop. We kregen alles voor elkaar. Bij bedrijven, sponsors, instanties, muzikanten, de media, verhuurders, leveranciers etcetera. Zoveel medewerking. Vaak hoefden we er niet eens om te vragen.

Kon ik maar uitleggen dat de SamenLoop mijn blik op de wereld, de mensen, Sneek en Súdwest-Fryslân nog positiever heeft gekleurd dan hij al was. Dat ik blij ben met deze kans en er trots op ben deel van de SamenLoopfamilie te mogen uitmaken.

In het blog zou ik ook vermelden dat ik vaak aan m’n vader, Willem en andere familie en vrienden moest denken die wij aan deze rotziekte hebben verloren. Maar dat er eigenlijk ook iets te vieren valt: gezondheid. Dat wij dit hebben kunnen doen en de keuzes kunnen maken die we maken. Samen beleven, meeleven, doorleven.

Dáárover zou het moeten gaan maar het wordt ‘m niet. Dus stop ik maar.

Ik zei toch al dat het een stukje van niks zou worden?…

-*-

Posted in: Van alles