Het kaarsje

Posted on 15 april 2016

2



Betrokkenheid bij de SamenLoop Voor Hoop staat garant voor bijzonder contact met integere mensen. Memorabele gesprekken, diepgang en overdenking. De zin van het leven.

Heerenveen – AZ eindigt in 4-2. Een fantastische wedstrijd waarvoor een SamenLoop-sponsor ons heeft uitgenodigd. Even nakletsen in het Abe Lenstra-stadion en dan richting Sneek. Voorbeeldig en galant zoals jullie me kennen (…) lever ik mijn eerste reisgenote keurig thuis af. We gaan op weg naar het huis van mijn tweede passagier, hij woont vlakbij.

Rechtsaf de Akkerwinde op. Ik informeer (enigszins naar de bekende weg) naar zijn motivatie om zich in te zetten voor de SamenLoop. ‘Mijn vrouw heeft in 1991 kanker gehad en het toen overwonnen. In 2006 kreeg ze alvleesklierkanker. Na vier maanden moest ik haar laten gaan. Vreselijk. Wij hadden het zo fijn samen…’

Na de rotonde rijden we de Keizersmantel in: ‘Daarna kwam een nieuwe partner in mijn leven. Haar echtgenoot was gestorven. Het waren goede vrienden van ons. Ik heb nooit geweten dat je van twee vrouwen kan houden. Maar wel van elk op een eigen, passende, manier. Opnieuw een fijne, warme, relatie. En weet je? Op z’n sterfbed heb ik haar man beloofd op haar te zullen passen.’

Voorbij de volgende rotonde begint de Koningsspil: ‘Ook het contact met haar kinderen is prima. Ze zien mij als hun tweede vader.’

Rechtsaf, de Molenkrite in: ‘Maar ook zij kreeg die vreselijke ziekte. We gingen hetzelfde traject in als met mijn vrouw. De eerste keer in 2013. Een operatie en allerlei behandelingen volgden. Maar ze overleed ze in 2014 aan een andere soort kanker. Totaal heb ik dus vier keer het traject van chemokuren, bestraling, medicatie, angst en hoop doorgemaakt ’

We rijden stijl omhoog, de Dúvelsrak-brug op: ‘En als ik nu ’s avonds thuis kom steek ik een kaarsje aan bij de foto’s van ‘mijn’ twee vrouwen en praat ik nog even met ze.’

We zijn er. We nemen afscheid. Het aangeboden kopje koffie sla ik af. Geen idee waarom. Maar dat bedenk je pas later.

De afstand tussen de beide afleveradressen is exact 2400 meter en het ritje duurde 7 minuten. Het gesprek heeft de uitwerking van een veelvoud ervan. Ik rij naar IJlst. Alleen stilte past.

’s Avonds, thuis, hadden wij samen iets te vieren. Het leven.

-*-

-*-

Posted in: Van alles