Boswandeling in Oudemirdum

Posted on 26 december 2015

0



Eerste Kerstdag. Lenteweer en kerstlogés. Heerlijk wandelen in het bos bij Oudemirdum. Kunnen de honden even lekker rennen en zijn wij er ook even uit! Bos Elfbergen blijkt dé boswandelingslocatie van Sneek te zijn getuige de vele auto’s met Waterpoortstickers.

Honden uit de auto en het pad op. Een bord van de boswachter. ‘Tot nader orde’ moeten de honden worden aangelijnd ‘vanwege diverse ongelukken’. Dat is schrikken! Ik neem aan dat ‘Tot nader order’ bedoeld wordt maar heb geen tijd om op de intrekking van dit dienstbevel te wachten. We gaan dus maar wandelen met de honden aan de riem.

‘Diverse ongelukken’: dat zet je aan het denken. Is een paard geschrokken van een ADHD-Boxer en is de ruiter afgeworpen om vervolgens te verdrinken in een bosgreppel? Heeft een kudde op hol geslagen Bouviers een mountainbiker onder de voet gelopen?

Het stille deel van het bos. Toch maar even de honden los. Ze luisteren immers prima. We gooien met takken, rennen mee en genieten met volle teugen. Even later zien we in de verte mensen lopen. We roepen de honden en lijnen ze aan. De andere wandelaars doen hetzelfde. Typisch Nederlandse calvinistische recalcitrantie.

Maar’, vraagt onze jongste gast, ‘Waarop wacht een boswachter eigenlijk? De bomen groeien toch uit zichzelf wel?’ Kleuterlogica is lastig te weerleggen. Deze filosofische gedachtegang grappen wij oneerbiedig weg door te melden dat het een soort veldwachter is maar dan voor het bos. Niet dat het daardoor duidelijker wordt maar je moet toch iets zeggen?

De suggesties worden intussen steeds bloeddorstiger. Heeft een Mastiff-hond een baby uit een kinderwagen gegapt en is deze vervolgens verslonden door vier speciaal getrainde Teckels? Of heeft de wolf die in Drenthe is gespot dit bos als domicilie gekozen en inmiddels een Labradoedelpup, een Affenpinscher en een zelfzame Chow Chow verorberd?

Op de brug over de Elfbergse vijver proberen we zelfs een glimp op te vangen van een Monster-van-Loch-Ness-creatuur die wellicht de reden kan zijn van het geheimzinnige bordje. Tevergeefs.

Met drie nog steeds in blakende gesteldheid verkerende honden én met het volledige gezelschap compleet intact bereiken we opgelucht onze auto’s. We hebben deze gevaarlijke expeditie toch maar mooi overleefd!

Helaas ontdekken we geen Staatsbosbeheermedewerker die ons opheldering kan verschaffen over de gevaren waaraan we ontsnapt zijn. We zouden deze boswachter trouwens meteen bedanken voor de fantastische middag! Wát een natuurbeleving!

-*-

-*-

-*-

Voetnoot: Thuisgekomen bood huisvriend Google opheldering: het losloopverbod is (geheel terecht) ingesteld naar aanleiding van incidenten met honden die schapen hebben aangevallen.

Posted in: Fryslan