De kracht van de verbeelding.

Posted on 16 mei 2015

0



Theater Sneek – 15 mei 2015 – Solo-voorstelling Diederik van Vleuten ‘Daar werd wat groots verricht’.

Bestaat toeval? De Stille Kracht had ik nét herontdekt. Louis Couperus’s meesterwerk lees je niet; je wordt het boek ingezogen. De sfeer van het koloniale Nederlands-Indië, de suspense, het onverklaarbare.

Diederik van Vleuten neemt in de voorstelling ‘Daar werd wat groots verricht’ op indrukwekkende wijze het publiek mee in die zelfde Tempo Doeloe-sfeer.

Het verhaal begint Kerstavond 1981. Op het landgoed van de familie van Vleuten was het traditioneel gezellig. Net toen de jonge Diederik christmas carols ging zingen belde de buurvrouw aan. Oudoom Jan had ’s middags een pakket bij haar achtergelaten met het verzoek het af te leveren bij de familie. Het pak bevatte vier ouderwetse kartonnen schriften.

In deze cahiers (waar hoor je dat woord nog?) had oudoom Jan van Vleuten zijn memoires opgeschreven. Het veelbewogen leven van een V.O.N., een Volstrekt Onbekende Nederlander. Ziehier de aanleiding, de bron en de rode draad van de voorstelling.

Een uniek relaas over nederlaag en overwinning, oorlog en vrede, opkomst en ondergang, mensen, familie, liefde, kansen en bedreigingen. Grotendeels in de sfeer van het koloniale Nederlands-Indië, compleet met koelie’s, krulsnorren en wuivende avondjurken, residenten, Batavia, Tanjung Priok en alles wat daar bij hoort.

Het is ook een geschiedenisles, een dwarsdoorsnede van alle belangwekkende ontwikkelingen uit die tijd: de Eerste en Tweede Wereldoorlog, de Japanse bezetting van Nederlands-Indië, de KNIL, politionele acties, Jappenkampen en alle andere zaken die het leven van oom Jan en de rest van de Nederlanders, alhier en overzee, beïnvloedden.

Theater Sneek. We zien een podium-brede kaart van Indonesië. Een authentieke reiskist, een houten tafel met een oude radio, een vleugel en een Perzisch kleed. Prachtige zwart/witfoto’s die gaandeweg de voorstelling tevoorschijn komen completeren het decor. In deze setting vertelt van Vleuten zijn verhaal. Een chronologisch relaas over het leven oom Jan, een gewone man in een bijzondere, veranderende wereld.

Diederik van Vleuten amuseert, doceert, overtuigt, ontroert en vertedert. Hij beheerst als geen ander de kunst van het vertellen. Een vaardigheid die uitgestorven dreigt te raken in deze snelle tijd van digitale media en oppervlakkige communicatie. Hij lardeert dit muzikaal met enkele prachtige nummers (teksten van Jan Boerstoel) waarbij hij zichzelf op de vleugel begeleidt.

Daar werd wat groots verricht’ is een intrigerende, adembenemende monoloog met spanning, humor, emotie, een prachtig opbouw (de regie is in handen van Berend Boudewijn), persoonlijk, met een portie ironie, spot, sarcasme en kritiek (vooral op het koloniale beleid van ons land in het voormalige Nederlands-Indië).

Als van Vleuten aan het eind van de voorstelling een foto van oom Jan toont kennen we hem al door en door en hebben we de hoofdpersoon al lang in ons hart gesloten.

Dát tekent de gave van meesterverteller Diederik van Vleuten. Hij prikkelt het voorstellingsvermogen, de verbeelding, de fantasie. In deze voorstelling heeft hij écht iets groots heeft verricht.

Posted in: Recensies