Specsavers. Ik zie het niet!

Posted on 9 mei 2015

0



Een ontzettende hekel heb ik er aan. Straatverkopers. Ze spreken je ongevraagd aan. Of je ook zo tegen dierenleed bent, een krantenabonnement wil kopen of lid wil worden van de SP.

Een in Specsavers-groen geklede steltloper loopt door het centrum. Of we belangstelling voor hun fántástische aanbieding…. ‘Nee!’, antwoord ik veel te fel. Het arme meisje schrikt. Niet netjes van me. Ze wordt alleen maar ingehuurd omdat ze zo goed op stelten kan lopen. En een bril heb ik wel nodig met m’n min zes.

Zonder bril zie ik niks. Moet ik naar de Groene Kruis-winkel voor zo’n wit-rode stok. Onze pup opleiden tot blindengeleidehond. De vangrail vasthouden om rechtdoor te rijden op de snelweg. Ik zou er bovendien een stuk minder hip uitzien zonder dat kekke montuur. Maar als Specsavers de enige opticien zou zijn had ik al die ellende er graag voor over.

Is het jullie wel eens opgevallen hoe Specsavers reclame maakt? Ze kraken de concurrentie af. Noemen ze met naam en toenaam. De andere brillenboeren zijn namelijk allemaal duurder (zelfs voor een negentigjarige mét leeftijdskorting). Verder beweert Specsavers dat Pearle cs. maar wat aan prutsen met ongediplomeerde medewerkers en hun arme clientèle onterecht tientallen euro’s in rekening brengen.

Het toppunt vormen de commercials met Tom Kother van Specsavers Alkmaar in de hoofdrol. Godzijdank zie ik hem de laatste tijd niet meer maar zijn presentatie zou niet misstaan in de geniale ‘Duitse dieren’-sketch van Jiskefet.

Uit de marketingstrategie komt het beeld naar voren dat Specsavers niet gelooft in eigen kracht. Ze scheppen een beeld van de ordinaire prijsvechter. Ze gebruiken de concurrenten om zichzelf te profileren. Daardoor stralen ze negativiteit uit. Dat kan niet de bedoeling zijn.

Tja… Specsavers… Met een worldwide jaaromzet van rond de 1.5 miljard Euro en 30.000 werknemers toch geen klein bedrijf.

En: ik heb hun naam wel negen keer genoemd in dit stuk. Misschien moet ik het anders zien?…