Een soepel avondje swing

Posted on 8 mei 2015

0



Theater Sneek – 16 oktober 2014 – When the Swing comes marching in’ Marinierskapel & the Dutch Swing College Band.

St. Louis Blues, Stars and Stripes forever, Chattanooga Choo Choo, Tuxedo Junction, Basin Street Blues, In the Mood, Swanee, High School Kadets, allemaal kwamen ze voorbij. Afgaande op de titel van de avond ontbrak alleen ‘When the Saints…’ er nog aan. De repertoire-keuze was niet bepaald verrassend. De arrangementen en het samenspel van deze muzikale instituten compenseerden deze enigszins obligate setlist echter ruimschoots.

The Dutch Swing College Band is synoniem voor muziekhistorie. Opgericht op 5 mei 1945 (de dag dat de Tweede Wereldoorlog eindigde) is de DSCB het langst bestaande professionele traditionele jazzorkest ter wereld. De discografie is indrukwekkend, het aantal landen waar de band speelde ontelbaar en de lijst onderscheidingen enorm: de Export Award, de Gouden Notenkraker, een Edison een Bird Award en ga zo maar door.

De historie van de ‘Marinierskapel der Koninklijke Marine’ begon nog eerder: al in 1864. Oorspronkelijk werd de kapel opgericht voor ceremoniële optredens. In het Theater Sneek ging het echter niet om een erewacht bij de ontvangst van een staatshoofd, een herdenking, beëdiging, commando-overdracht of de doop van een marineschip. Het was swingen geblazen.

Dit fantastische collectief, bestaande uit conservatorium-afgestudeerde muzikanten, stond als een huis. Dirigent / arrangeur Peter Kleine Schaars liet het orkest klinken als een bigband in de beste tradities. Zij trapten de avond af met klassiekers als Sunny en een gevoelige versie van the Shadow of your Smile (met een glansrol voor saxofonist René Hendriks).

Daarna betrad the Dutch Swing College Band het podium. Muzikaal leider en inspirator Bob Kaper (klarinet, altsax) laat zich tegenwoordig omringen door oudgedienden en ‘youngsters’ waarbij, in de laatste categorie, vooral de helder en contrastrijke solo’s van trompettist Keesjan Hoogeboom en de virtuositeit van David Lukács (klarinet, saxen) opvielen. De DSCB klinkt als in hun beste jaren: swingend, lichtvoetig en jazzy, ondersteund door een réte-strakke ritme-sectie.

De muzikale ontwikkeling in het samenspel (al vanaf 1968 treden ze samen op) van deze beide orkesten is interessant om te analyseren. In de traditionelere arrangementen van Pi Scheffer uit de begintijd van de samenwerking werd er gezocht naar het contrast tussen de marstraditie van de Marinierskapel en de swing van de DSCB. In de modernere stukken (zoals de St. Louis Blues in een arrangement van Peter Kleine Schaars) klinkt de Kapel als het Metropole-orkest en krijgt de bijdrage van the Dutch Swing College Band een heel andere dynamiek.

Voor de pauze wisselden in de arrangementen de orkesten elkaar vooral af. Soepeltjes gleden de partituren van de Marinierskapel naar de DSCB en weer terug. Na de pauze werd het spannender. Tapijtjes van klanken werden door de Kapel gelegd onder de solo’s van het Swing College, het samenspel in de arrangementen werd meer één geheel.

De Marinierskapel en the Dutch Swing College Band: een traditie. Het publiek kreeg waar het voor kwam: een amusant avondje swing, passend in het rijke palet van het veelzijdige Theater Sneek.

Posted in: Recensies