Dokter Deen of Sil de Strandjutter?

Posted on 5 mei 2012

7



Aanleiding.

Maandagavond zal nooit meer hetzelfde zijn. Vóór het bestaan van de OmroepMax-serie Dokter Deen was het een modale tv-avond. Het enige hoogtepunt was mijn all time favorite: “het Familiediner”.

Ingewijde.

Waar bemoei ik me mee vraagt u zich af? Heb ik recht van spreken?

Welnu: uit zeer betrouwbare bron kan ik u melden dat ik in april 1959 verwekt ben op Vlieland. In januari 1960 geboren aan de haven in Harlingen en het grootste deel van mijn leven wonend op Terschelling. Dus?…

Dokter Deen, de serie.

Dr. Deen is een serie van de 50+omroep Max. Edwin de Vries, echtgenoot van hoofdrolspeler Monique van der Ven, schreef het scenario.

Volgens Wikipedia: “De patiënten en de eilanders zijn volledig fictief en verzonnen. Op het echte Vlieland woont en werkte een dokter Deen, die columns schreef voor de lokale krant. Deze columns zijn niet gebruikt en vormen geen basis voor de serie.”

In interviews beweert de Vries overigens het tegendeel: “De serie is geïnspireerd door de columns van de inmiddels gepensioneerde huisarts John Deen.” (Bron: Nu.nl).

Daarentegen stelt de échte Dokter Deen: “Ik heb niet meegeschreven, geen scripts beoordeeld, en ook niet alles meegemaakt wat daar gebeurt.” (Bron: Radio Nederland Wereldomroep). In een ander interview (RTL) verdedigt hij de serie met het argument dat door de critici fictie met werkelijkheid wordt verward.

Maar: niet alle eilanders schijnen blij te zijn met de wijze waarop de Vries het eiland en de bewoners afschildert.

Windstille storm.

Whatever: zo ontstond wél een succesvolle tv-serie.

Ter vergelijking: Sil de Strandjutter op Terschelling (ook met Monique van der Ven maar dat is in dit geval toeval) werkte al op onze lachspieren: stormgeluiden bij een vlakke zee, het geraas van een kolkende branding terwijl bij de toeschouwers geen haartje op hun hoofd beweegt.

Dokter Deen overtreft deze knulligheid.

Haai in de Waddenzee.

Dus: nestelen wij ons iedere maandagavond voor de tv. Kijken welke wonderbaarlijke gebeurtenissen op ons mooie buureiland plaatsvinden. Enkele voorbeelden:

* Een paard die als een soort Lassie hulp gaat halen voor een gewonde op het strand.

* Een heuse haai in de Waddenzee!

* De minnaar van de dokter kan “toevallig” een (al even toevallig klaarstaande) helikopter besturen.

* Een doofstomme eilander met een arm uit de kom (na te zijn overreden door de jeep van Dr. Deen). Deze blessure wordt onder oorverdovend gebrul van het slachtoffer door de co-assistent verholpen. Een ferme handdruk (met de bewuste arm) is zijn deel!

* Een onbevlekte ontvangenis! De dochter van Dr. Deen is zwanger zonder zich te hebben bezondigd aan de daaraan normaliter voorafgaande daad.

* Een storm (waarbij het helmgras overigens niet beweegt) die in het volgende shot plotseling is gaan liggen.

* Onvergetelijke dialogen:

Liv: Dokter heeft u voor mij de abortuspil?
Co-assistent:
Ja hoor. Waar is het voor?

* “Jutters” die met windstil weer relaxt en gezellig oude stukken hout opladen (normaal slaan ze elkaar de hersens in en gaat het om nieuw hout).

* De dokter geeft een baby die “toevallig” op het eiland is geboren (de moeder verdwijnt direct na de bevalling van Vlieland) aan een dolgelukkig echtpaar wat 14 (!) miskramen achter de rug heeft.

Kortom: een karikatuur van het eiland.

Resultaat.

Maar eerlijk is eerlijk. Het is eenkijk cijferkanon én Vlieland-promotie in optima forma.

De beste stuurlui.

De slotconclusie is afkomstig van Vlieland. De eilander website “het Ommetje” schrijft:

“Maar goed, stuurlui aan de wal zien liever klakkeloos “Goede tijden slechte tijden” met wekelijks vier ontvoeringen, twee plotseling opgedoken halfbroers waarvan het bestaan niet bekend was en een dodelijk ongeval met een mega-erfenis als gevolg. Daarover hoor ik nooit iemand klagen en ook niet over botox en slecht acteerwerk.”

En daar zullen we het mee moeten doen …