Een heerlijke uitspanning.

Posted on 27 februari 2012

1



Aanleiding:

Mike komt aanlopen met z’n bestelling. 

Op het plateau staan koppen koffie, thee, geurige saucijzenbroodjes en vers, warm, appelgebak. Mike is niet zo handig met een plateau. Ermee lopen gaat prima maar met één hand vasthouden en de artikelen op tafel zetten is teveel gevraagd. Dus ik help Mike. “Bedankt Peter!”.

“Graag gedaan Mike!”

Wattez.

Het is goed toeven op het terras van schenkerij Wattez, een prachtig etablissement in het van Heekpark in Enschede. De eerste voorjaarszon verdringt het Elfstedengevoel van een dag of 14 geleden, kinderen spelen in het nabijgelegen speeltuintje.

De bediening is ontwapenend, vrolijk en attent. Een verademing. Mike komt vragen of alles lekker is. Wanneer hij hoort dat wij meer dan tevreden zijn glimt hij van trots en vertelt dat het echt Twents appelgebak is, vers gebakken door zijn collega’s.

Uitspanning

Wattez is een bijzonder bedrijf, zo meer details daarover. Ik heb zelden zo’n trots en gemotiveerd team gezien. Het komt de gasten aan niets tekort: voordat iemand gaat zitten is de bediening paraat, wordt je vriendelijk welkom geheten en krijg je direct de kaart overhandigt. Deze begint met: “Schenkerij Wattez is een heerlijke uitspanning in het lommerrijke Van Heekpark in Enschede.”

Uitspanning, dat woord wordt niet veel meer gebruikt maar “staat” wel bij deze zaak. Op de één of andere manier associeer ik het met bosrijk gebied; Tjaarda, in de bossen van Oranjewoud (Fr.), is ook zo’n uitspanning.

Dagzaak.

Wattez is een dagzaak en sluit om 17.00 uur. Het assortiment is prima afgestemd en van hoge kwaliteit. En origineel is dat de tafels geen nummer hebben maar naar dieren zijn vernoemd.

Bestellen doe je bij Wattez op een al even bijzondere manier: je vult het bestellijstje in wat voorin de menukaart zit. Mike of een collega haalt deze op maar neemt ‘m nog wel even met je door. Voor de zekerheid.

Bestellen.

Voor Mike en z’n collega’s is dit niet gewoon een baantje. Ze zijn cliënten van AveleijnSDT. Dit is een organisatie met als slogan “Intelligent leven met een verstandelijke handicap”.  Cliënten en begeleiders van AveleijnSDT exploiteren de schenkerij.

Aveleijn hanteert een duidelijke visie en uitgangspunten, zoals: “Ik vind het fijn om mijn talenten te ontdekken en te ontplooien, want leven is ontwikkelen. Ik leer van alles wat ik meemaak en steun anderen ook in hun ontwikkeling.” of “Ik ben met alle anderen samen verantwoordelijk voor onze samenleving. Ik zoek anderen op en laat anderen bij me toe. Ik heb anderen nodig en zij mij. Ik doe altijd mijn best om een waardevolle bijdrage te geven.”

Het werkt.

Het enthousiasme, de motivatie en de vastberadenheid werken aanstekelijk. Dit is een horecabedrijf om trots op te zijn.

Bij vertrek krijg ik een ferme handdruk en moet ik beloven om weer eens te langs te komen. Om de locatie niet te vergeten krijg ik ook nog een visitekaartje én een por tussen m’n schouderbladen. Hartverwarmend.

Leerschool?

Dit unieke initiatief  hoeft niet alleen een leerschool voor de Aveleijn-cliënten te zijn …

Stuur de teams van arrogante horeca-zaken waarover ik eerder schreef langs. Van die zaken waar je geen blik waardig wordt gekeurd als je binnenkomt en waar het een gunst is dat men aandacht aan je wenst te schenken. Gebakken lucht en uiterlijke schijn.

Gebruik Wattez als casus en spiegel voor hun “geweldige” bedrijven en leer dat alles draait om je gasten: ze moeten tevreden, blij en met een aangenaam gevoel je bedrijf verlaten én zich voornemen terug te willen komen.

En dát hebben ze bij Wattez maar al te goed begrepen. En nu niet arrogant worden hoor!

Posted in: Horeca