Fryslân is zo gek nog niet Hollanders!

Posted on 10 februari 2012

6



Aanleiding.

“It giet oan” klinkt niet deze keer. “Ik heb geen goed nieuws” is de boodschap van Elfstedenvoorzitter Wieling op woensdagavond 8 februari 2012. Een golf van teleurstelling rolt door Nederland. Maar er is ook begrip. En bewondering. Daarover later meer. Waarschuwende woorden klinken uit de mond van cultuurhistoricus Herman Pleij:

“De aanbidding van een volk dat er in gezamenlijkheid en vrijwilligheid in slaagt een schaatsbaan schoon te vegen zal snel omslaan in rancune. Want Nederlanders zijn niet goed in het verwerken van teleurstellingen.

Dat de hoop op Elfstedentocht niet in vervulling is gegaan, daarmee kunnen we niet leven. Er komen verhalen dat de ijsmeesters niet deugen, dat er betere rayonhoofden moeten komen, en dat het leger veel eerder had moeten worden ingezet. Nee, dit wordt jullie nog wel betaald gezet.”

Platteland als hype.

Het platteland is hot. Was tot voor kort koketteren met je accent not done; nu is het vet en cool om met een zachte G te praten of een Twentse tongval te hebben. Om over de populariteit van de asociale Brabo’s NewKids nog maar te zwijgen.

De reclame is altijd een exponent van dergelijke hypes. Aldus ontstaan bijvoorbeeld reclames van de Friesland Bank en Carglass. Op Linkedin en in andere media lopen de laatste tijd discussies over deze commercials. Men is van mening dat deze invloed hebben op de reputatie van Friesland. Ik ben het daar niet mee eens. Het imago van onze provincie beïnvloed je niet met die paar seconden productpromotie.

Friese reclames.

Net zoals in de rest van het STER-blok heb je goede en slechte reclames. Die van Carglass is belachelijk en karikaturaal. Amateuristisch geacteerd, slecht Fries, een belabberd scenario en op geen enkele manier verband houdend met het product.

De commercial van de  Friesland Bank is goed. De overdrijving is in evenwicht: die van Jort Kelder als grachtengordel-kakker en die van de rest van de acteurs als DiepFriezen, lekker sterk aangezet. Functioneel in relatie met de boodschap: degelijkheid en Friese nuchterheid passen bij de uitstraling van de bank die trots onze provincie in de naam voert.

Rayonhoofd.

Terug naar de Elfstendengekte van begin 2012. Volg de actualiteitenrubrieken en de grappig bedoelde reportages en je ziet een ontwikkeling. Die van “kijk die provinciaaltjes nou!”, inclusief het belachelijk maken van termen als rayonhoofd, ijsmeester en de namen van de steden naar bewondering en respect.

Dit heeft te maken met het feit dat de pommeranten als ijsmeester Jan Oostenbrug en voorzitter Wiebe Wieling, maar ook de rayonhoofden en andere betrokkenen vooral zichzelf blijven. Rustig, nuchter, duidelijk en beheerst, gericht op de inhoud en niet meegaand in de hype-vorming. Geheel in tegenstelling tot massamediale gekte om hun heen.

Omslag.

En zo zie je dat rascynicus Jakhals Erik daags na het afblazen van de Elfstedentocht al z’n sarcasme kwijt is als hij, de oprecht van het schaatsen genietende Wiebe Wieling, met respect interviewt óp het Elfstedenijs.

Dat mensen uit de Randstad hun bewondering uitspreken over de vanzelfsprekende eensgezindheid waarmee Us Heitelân het sneeuwprobleem, de wakken en de slechte stukken in de route, met een bijna Maoïstische mierenstrategie aanpakt.

Dat men onder de indruk raakte van de schoonheid van onze provincie die zich van zijn beste én zijn eigen kant laat zien.

Trots.

Dat is Fryslân. Noem het traditioneel, misschien ouderwets. Maar laat ze maar lullen. Eensgezindheid heet dat. Handen uit de mouwen. Eigen identiteit. Nuchter en eigenzinnig. Gastvrij. Trots. En! Voorlopig was dit weer onbetaalbare Fryslân-promotie waar geen poenerige campagne tegenop kan.

Posted in: Fryslan