Juffrouw van de retirade …

Posted on 6 december 2011

0



Aanleiding:

Ik kom uit een Horeca-familie. Het vak is mij met de paplepel ingegoten. Ben daardoor destijds in die branche terecht gekomen. Hoewel ik er nu niet meer actief in opereer raak ik m’n interesse niet kwijt.

Ik heb er de irritante eigenschap aan overgehouden dat ik altijd door een beroepsmatige bril naar deze bedrijfstak kijk. Het maakt niet uit of ik ergens een kop koffie drink, borrel, lunch, ontbijt, slaap, dineer. Ik analyseer, beoordeel, kijk naar de routing, het assortiment, productmix, apparatuur, stijl van leidinggeven, de inrichting, kortom naar alles en méér.

Zit gewoon in m’n bloed. Sorry. Het is een afwijking. Vaak irritant voor mijn tafelgenoten. Altijd commentaar, gezeur, blikken, gegluur, opmerkingen: “als deze tent van mij was dan …”

Het is dus echt niet leuk om met mij in een horecabedrijf te zijn. Misschien moet ik me er nog eens aan laten helpen ...

*-

Badplaats aan zee.

Badplaats. Noord-Hollandse kust. Water, zee, najaar. Ondanks het jaargetijde prachtig weer. Rond de 20 graden. Heb gehoord dat er een paar té gekke splinternieuwe strandtenten staan. Vernieuwende concepten. Prachtige uitstraling. Moet je geweest zijn schijnt het. Eropaf!

Tent

Ziet er indrukwekkend uit. Vanaf de boulevard straalt het “complex” je tegemoet. Een architectonisch kunstig geconstrueerde dakconstructie, mooie terrassen, een separaat douche- en toiletcomplex. Prachtig! Naar beneden maar!

Mooi

Schitterend bedrijf. Gebruik van goede materiaIen. Verrassende combinatie van strandgevoel en industriële stijl. Hoge zitjes, loungehoeken, “gewone” tafels en stoelen. Verschillende ruimtes. Mooie bar. Niet “gemaakt” maar écht prima neergezet qua concept. Binnen en buiten organisch in elkaar overvloeiend. Goede kaart met veel variatie en leuke vondsten en combinaties.

Software.

De hardware klopt. Nu de software (de menselijke factor) nog … We zitten eerst buiten. Worden redelijk snel bediend. Het aparte is echter dat dat steeds door andere mensen gebeurd. Het gaat allemaal nogal plichtmatig, eigenlijk een beetje zielloos.

Na wisseling van dienst komt er een compleet nieuwe ploeg. Een wel erg jong ventje brengt een nieuw bestelling. Onzeker draagt hij het plateau. “Als dat maar goed gaat…”, hoor ik mezelf denken. Deze jongen presteert het om de glazen aan de bovenkant te grijpen! Je kan nieuwe mensen toch wel een aantal basisprincipes bijbrengen? Rechts inzetten, dames voor heren, een glas laag beetpakken, bier als laatste tappen en als eerste serveren, dat soort vanzelfsprekendheden.

Diner.

Daarna naar binnen, eten. Het was niet druk. Ze gaan hier niet van het principe uit dat mensen die samen aan één tafel gaan zitten ook tegelijk willen eten… De gerechten komen met tussenpozen. Één voorgerecht komt zelfs helemaal niet! Dit geldt ook voor de flessen water. De bediening was goedwillend maar stuntelig. Na controle van de rekening (waar de vergeten zaken wél opstonden natuurlijk …) hoofdschuddend vertrokken.

Irritatie? Nee. Meer het gevoel dat hier sprake is van een gemiste kans. Zo’n mooi bedrijf en het dan toch verknallen.

Strandtent 2.

Ander strandpaviljoen. Zelfde badplaats. Ook nieuwbouw. Komt chique over door de Pommery champagne-reclame op de terrasramen. Beetje poenig publiek. Onze buren kijken verstoord als kleine kinderen onder het zand en met een voetbal het terras betreden. Kinderen die spelen op het strand, belachelijk! Dat hoort hier niet!

Hardware.

Ook een mooie tent. Goede sfeer, prima uitstraling leuke kaart. Diverse ruimtes, zoals je dat niet zou verwachten in een strandpaviljoen. Kortom: origineel en goed gedaan.

Software.

De bediening komt enigszins nonchalant over. De thee wordt zo achteloos neergezet dat een kwart van de inhoud in het schoteltje terecht komt. Net als in de vorige tent enigszins plichtmatig, maar hier ook een beetje arrogant. Één loopt zelfs met een zonnebril op.

Kwartje.

Ik maak gebruik van het toilet. Loop eruit en zie een mevrouw aan een tafeltje zitten, met een schoteltje geld. Ze zit bij de strandzijde-ingang van de hal waaraan het toilet grenst.

Ik loop terug, zeg in mezelf: “in een tent met pittige prijzen, champagne-reclame op de ramen en het betere publiek hoef ik toch niet voor m’n plasje te betalen?…”

Mis! … Gewoon dokken! “Meneer! U moet nog 50 cent betalen! …”

Beste lezers: ligt het aan mij dat ik vreemd vind? Ik snap best dat strandgangers moeten betalen voor toiletgebruik. Maar om ook je betalende gasten geld ervoor te vragen kan écht niet vind ik. Zeker niet wanneer je deze uitstraling creëert.

Dank!

Het was een hele aardige toiletmevrouw trouwens en de wc’s waren Spic en Span! Complimenten, ieder z’n vak.

Zeker als je weet dat champagne een gele waas achterlaat op keramiek. Was niks van te zien!

-*-

-*-

Tip!
Leerzaam boek: Maak een fan van een klant (incl. 2 CD’s)

Posted in: Horeca