Honesty bar.

Posted on 30 november 2011

0



Aanleiding:

Ik kom uit een Horeca-familie. Het vak is mij met de paplepel ingegoten. Ben daardoor destijds in die branche terecht gekomen. Hoewel ik er nu niet meer actief in opereer raak ik m’n interesse niet kwijt.

Ik heb er de irritante eigenschap aan overgehouden dat ik altijd door een beroepsmatige bril naar deze bedrijfstak kijk. Het maakt niet uit of ik ergens een kop koffie drink, borrel, lunch, ontbijt, slaap, dineer. Ik analyseer, beoordeel, kijk naar de routing, het assortiment, productmix, apparatuur, stijl van leidinggeven, de inrichting, kortom naar alles en méér.

Zit gewoon in m’n bloed. Sorry. Het is een afwijking. Vaak irritant voor mijn tafelgenoten. Altijd commentaar, gezeur, blikken, gegluur, opmerkingen: “als deze tent van mij was dan ……”

Het is dus echt niet leuk om met mij in een horecabedrijf te zijn. Misschien moet ik me er nog eens aan laten helpen ….

*-

Business as usual:

De horeca wordt al maar zakelijker. Houdt gelijke tred met de maatschappelijke ontwikkelingen. Nieuwe gastvrijheidsconcepten zijn over het algemeen mede gericht op controle, efficiency en rendement. Het is daarom een verademing om oplossingen tegen te komen die gebaseerd zijn op vertrouwen.

Potje geld.

Je kent het wel van het platteland, nog steeds. Een boer heeft een tafeltje of kraampje buiten staan met producten: aardappelen, potjes huisgemaakte jam, bakjes aardbeien of ander fruit, bloemen. In Normandië heb ik het zelfs gezien met flessen Calvados of Cider. Een potje met geld erbij. Neem een product mee en stop geld in de (zoals ze het in de VS noemen) honesty-box. Schijnbaar kan het nog, anders gebeurde het niet. Ik wordt altijd een beetje blij als ik dit soort dingen zie.

Honesty bar

Iets vergelijkbaars zag ik laatst in een hotel in Amsterdam. Een honesty bar. Trendy en stijlvol bedrijf. Wand met mooi koffieapparaat, koelingen, schitterend wijntapapparaat met goede wijnen, flessen licht en zwaar gedestilleerd, nootjes en andere zaken, ijsblokjes. Er lag een invulformuliertje bij waarop je je consumpties kon noteren.

Mini-bar?

Een soort minibar-systeem in de lobby dus? Ja en nee! Bij een minibar is er controle mogelijk. De voorraad is bekend en gecheckt. Bij de honesty-bar is die controle er niet. Moet je afgaan op de eerlijkheid van de gasten. Eerlijkheidshalve moet ik er bijzeggen dat de wand in het zicht van de receptiemedewerkers staat. Maar échte gedetailleerde controle is lastig van die afstand. ’s Nachts wordt de wand overigens afgesloten.

Verfrissend.

Het is echt niet een wereldschokkend idee (bestaat al jaren) maar ik vind het een leuk concept. Zeker in dit bedrijf. Dat komt vooral omdat het hier goed is uitgevoerd met mooi materiaal en uitstekende spullen. Geen gepruts met oude koffie-apparaten, literflessen frisdrank en dat soort gedoe. Gewoon kwaliteit bieden. Netjes gepresenteerd.

Honest.

Juist door het te labelen als Honesty-bar, dus door eerlijkheid te benadrukken in de naam, ben ik ervan overtuigd dat gebruikers ook honest met de Honesty-bar omgaan. Overigens is er redelijk veel geschreven over honor-systems. Over de voor- en nadelen ervan maar ook over de implicaties, toepassingen en achtergronden. Zeer interessant. Stof tot nadenken. Eigenlijk wereldverbeterend. In een later blog meer daarover.

En dus ……

Ik vond een prachtige uitspraak over de meerwaarde van het honesty-principe:

“Those who are treated with trust may be more likely to return to the location, and thereby increase the amount of business.”

Dat is knap: in één zin zeggen waar ik een heel blog voor nodig heb ………..

-*-

-*-

Tip!
Leerzaam boek: Maak een fan van een klant (incl. 2 CD’s)

Posted in: Horeca