EVT: lappen of kappen.

Posted on 30 november 2011

1



EVT.

Eerder schreef ik een aantal artikelen over de veerboot-perikelen op Terschelling: Rederij Doeksen, EVT of BVOS? en Rederij Doeksen of EVT-2. Ik kreeg hier veel reacties op. Een aantal websites plaatsten de column eveneens (o.a. Skylgenet) hetgeen ook tot een online discussie leidde.

De kwestie is dus actueler dan ooit. Geen wonder: voor ons eilanders is de veerdienst een levensader. Zowel privé als professioneel (aanvoer van onze gewaardeerde badgasten) heeft een goed functionerende veerdienst grote invloed op ons bestaan.

Leeuwarder Courant.

In de Leeuwarder Courant verscheen onlangs een artikel over de vertraging van de indiensttreding van de “Spathoek”, het vlaggeschip van de EVT. Eerlijk is eerlijk. Het schip ziet er goed uit. Ruim, fris en eigentijds. Ik spreek daarmee geen waarde-oordeel uit: over de schepen van Rederij Doeksen hebben we zeker geen klachten.

En als je het artikel leest heeft het er de schijn van dat er met 2 maten gemeten als het gaat om keuringen en dergelijke zaken. Deze informatie zal ongetwijfeld gekleurd zijn, maar dat de wanhoop soms toeslaat begrijp ik vanuit het standpunt van de EVT.

Bodemloze put.

In het artikel wordt gesteld: “Geld pompen in de Spathoek en de juridische rompslomp is voorlopig de enige bezigheid van Rob en de zijnen. Gekozen is daarom voor een andere financiële opzet: de 28 aandeelhouders van de Spathoek worden aandeelhouder van de EVT als ze meer aandelen kopen.”

Tja, dat begrijp ik. Want, volgens de krant: “De EVT maakt veel kosten door juridische strijd met overheden en de te beconcurreren rederij Doeksen. Bovendien ligt de Spathoek voorlopig werkeloos aan de kade.” En dan ook nog: “De EVT schatte in juni te kunnen varen. Veertig tot vijftig man personeel was al ingehuurd.” Met als klap op de vuurpijl: “De EVT stak inmiddels ruim € 1.1 miljoen in het vaartuig …..”

Dit houdt een keer op. Zoals ik in één van mijn vorige blogs schreef heb ik bewondering voor het doorzettingsvermogen van de initiatiefnemers van de EVT, maar (hoe toepasselijk): de wal keert het schip.

Aandelen.

Het idee is nu dus dat de “aandeelhouders”, (eigenlijk financiers, de krant schrijft dat er 28 zijn maar dat klopt niet, het zijn er minder) van de Spathoek € 50.000,00 tot € 150.000,00 per persoon extra storten. Hiervoor krijgen ze vervolgens aandelen EVT. Tegelijk doen de 3 initiatiefnemers een stapje terug, LC: “De eigenaren zakken dan naar gelijk niveau”.

Deze move begrijp ik niet. De leningverstrekkers van de MS Spathoek werden toch buiten het ondernemersrisico van de EVT gehouden? Zo was de constructie bedacht. Als er iets met de EVT zou gebeuren waren hadden de investeerders het schip nog achter de hand om hun investering terug te krijgen. Wordt dit principe nu overboord gezet? (weer een mooie beeldspraak trouwens …..) Ach, wat maakt het uit? Gaat me geen klap aan. Maarja, ik lees die krant wel en op mijn weblog mag ik toch schrijven wat ik wil?

“Het bokje”.

Tot nu toe snap ik het. Het gaat over geld, heel veel geld. En het was te verwachten dat op een gegeven moment de bodem van de schatkist in zicht zou komen. Echter, als laatste zin van het artikel verklaart Erwin Rob de maatregelen alsvolgt: “Wij drieën willen niet overal meer het bokje voor zijn.”

En die snap ik niet! Je bent ondernemer, je neemt een gigantisch risico, trekt vreemd kapitaal aan en laat je zien als doorzetter. Complimenten. Maar daar hoort de “bokjes”-rol soms bij. Dat risico loop je en is inherent aan ondernemen.

Wijsheid.

Ik wens de geldschieters veel wijsheid. Van hun wordt nu schijnbaar verwacht dat ze van “stille” vennoot (annex geldschieter) mede-initiatiefnemer annex aandeelhouder worden en mede de kar gaan trekken. Als het campingseizoen aanbreekt hebben ze daar toch helemaal geen tijd meer voor? En tandartsen hebben ’t al zo druk …. Bovendien was dit niet hun keuze.

Tja ….. Ik hoop voor hun dat de titel van dit stuk onzin is …..

Tot slot.

Hart onder de riem voor Erwin Rob:

“Het zijn altijd degenen die niets doen die willen dat alles volgens de regels gebeurt.”
(Philippe Bouvard)