Zegt u het maar.

Posted on 16 november 2011

1



Aanleiding:

Ik kom uit een Horeca-familie. Het vak is mij met de paplepel ingegoten. Ben daardoor destijds in die branche terecht gekomen. Hoewel ik er nu niet meer actief in opereer raak ik m’n interesse niet kwijt.

Ik heb er de irritante eigenschap aan overgehouden dat ik altijd door een beroepsmatige bril naar deze bedrijfstak kijk. Het maakt niet uit of ik ergens een kop koffie drink, borrel, lunch, ontbijt, slaap, dineer. Ik analyseer, beoordeel, kijknaar de routing, het assortiment, productmix, apparatuur, stijl van leidinggeven, de inrichting, kortomnaar alles en méér.

Zit gewoon in m’n bloed. Sorry. Het is een afwijking. Vaak irritant voor mijn tafelgenoten. Altijd commentaar, gezeur, blikken, gegluur, opmerkingen: “als deze tent van mij was dan ……”

Het is dus echt niet leuk om met mij in een horecabedrijf te zijn. Misschien moet ik me er nog eens aan laten helpen ….

*-

Place to be.

Hapje eten. Kijk! Een restaurant! Het heet “Van ons” en ziet er mooi en verzorgd uit. Het schijnt de “place to be” te zijn in deze stad. Prima uitstraling, trendy lounge-hoek, leuke kaart, goed licht en ze hebben verse zeebaars. Kom! We gaan naar binnen. De zaak zit halfvol, of is half leeg, het is maar hoe je het bekijkt. We wachten bij de ingang. We worden niet ontvangen of welkom geheten. Toch lopen er genoeg mensen. Maakt niet uit, ze zullen het wel druk hebben.

Druk druk druk.

Dan zoeken we zelf wel maar een tafeltje. We hangen onze jas over de stoel. Ik zie namelijk geen kapstok. We gaan zitten. Een keurige jongen loopt, met 2 borden met voorgerechten, naar ons toe. Hij vertelt, op zo’n toontje van “hoe heb je het lef om hier te gaan zitten” dat deze tafel is toegezegd aan mensen die nu nog in de loungebanken zitten.

Elegance.

Ok. We laten ons goede humeur niet bederven. We zoeken een ander tafeltje en kijken om ons heen. Inderdaad een mooie tent. Ze hebben niet op een dubbeltje gekeken. Prachtige verlichting, design inrichting, een mooie bar, goede muziek, alles klopt eigenlijk wel. We settelen ons. De stoelen zitten goed.

Hapje eten.

Na 5 minuten is er nog steeds niemand aan onze tafel geweest. Vreemd. Ik tel minimaal 4 mensen in de bediening. Ja! Daar is iemand, een andere jongen: “zegt u het maar”, is zijn tekst. Ik moet dan altijd even tot 10 tellen, dat lukt …  Ik doe de verrassende mededeling dat wij iets willen eten. “Dat kan” is het al even verrassende antwoord. Hij draait zich om en komt even later terug met twee menukaarten. Deze overhandigt hij waarna hij weer wil weglopen.

Vakantieliefde.

“We willen graag een drankje bestellen”. Nou, dat kon! Toe maar! De kaart bestuderen. Ziet er prima uit, leuke gerechten maar enge teksten; overdreven, retorisch taalgebruik (“Vakantieliefde; een compositie van varkenslever en zwezerik op een bedje van veldsla begeleid door een coulis van … bla bla… “). Jammer!

Zeebaars.

Ik zie geen verse zeebaars op de kaart. En dat gerecht trok ons juist naar binnen. Aha! De drankjes worden gebracht. Door een meisje deze keer. Ik vraag naar de zeebaars. “Ja die hebben we, buiten de kaart om en we hebben ook fruits de mer en …” Ratelt ze. Oké, mooi dat wij dat nu ook weten. “Had je al een keuze gemaakt?”, vraagt ze vervolgens.

Eigenlijk ben ik al lang klaar met deze tent, maar we bestellen de zeebaars maar. Die komt na een minuut of 10. Tja, wat zal ik ervan zeggen? Hij was inderdaad vers. Met de nadruk op wás

Toen de jongen die ons eerder van tafel stuurde het hoofdgerecht uithaalde vroeg hij niet of we goed hadden gegeten maar: “willen jullie de dessertkaart nog even zien?”. Ik heb het er maar bij gelaten. De rekening gevraagd waarna we zijn vertrokken.

Aha!!!!

En toen zag ik het! Stom stom stom! Ik had het kunnen weten! Er hing een bord met de tekst Van ons. Eten en drinken”!

Een restaurant wat zichzelf aanduidt met: “Eten en drinken”. Kijk uit!

Vaak zijn dat “gemaakte” tenten met een “must be”-trendy stijl. Zijn meer bezig met poeha en uitstraling dan met kwaliteit en gastvrijheid. Een jaar of drie geleden was het er ineens: “restaurant” was uit en: “Eten en drinken was hot. Meestal dezelfde type zaken, waarin, zoals Rinus het ooit zei: “ze de Gamma hebben leeggeflikkerd”, arrrogante bediening rondloopt en recepten uit de “Allerhande” op grote vierkante borden worden gekwakt.

Dus:

Je bent gewaarschuwd! (zeg maar niet dat je het van mij hebt!…)

-*-

Posted in: Horeca