Op Terschelling vermist: Nienke Hekstra.

Posted on 12 oktober 2011

4


Aanleiding:

Dinsdag 18.22 uur. Kantoor Frisse Wind. Nog even een offerte afmaken en dan eten. Hé! … Een smsje van Burgernet:

“Vermist Nienke Hekstra. Twee jaar oud. Omgeving Koekoekspaal. Gekleed in rood/wit jasje. Blond half lang haar. Maillot & rokje. Heeft u informatie, bel dan 0800-0011”.

Dus:

Niet nadenken. Actie! Over een uurtje is het donker. Op de fiets dus. Naar het bos in de omgeving van de Koekoekspaal, aan de rand van het dorp waar ik woon en werk. Ik ken de omgeving goed van de wandelingen met m’n hond. Prachtig daar, dicht bebost. Maar wat mij ongerust maakt: het meertje Doodemanskisten ligt in dit gebied.

Onderweg kom ik veel mensen tegen. Lopend, fietsend, in landrovers, per scooter. De wipperploeg (de bemanning van de KNRM-post aan het Noordzeestrand) schijnt ook onderweg te zijn hoor ik. Rond Doodemanskisten wordt al veel gezocht, ik fiets dus door, verder het bos in.

Opvallend veel mensen met honden, een boswachter in een jeep. Het bos is stil. Ik speur om me heen, een rood-wit jasje is beter te vinden dan een legergroen jack. In de verte hoor ik regelmatig “Nienke, Nienke”. Roep ik ook zo nu en dan.Gek eigenlijk, de naam van een meisje roepen wat je nog nooit hebt gezien.

Inmiddels begint het te schemeren. Daan (m’n zoon) belt om even te melden dat hij onderweg is naar Zandvoort. Ik vertel hem over de zoekactie. “Joo Pap, moet je even een zaklamp-app downloaden op je I-phone”. Wist ik veel dat dat kon …  Zo gezegd zo gedaan en het schijnt nog fel ook!

Bezorgde gezichten, hele gezinnen zoeken, mensen lopen rond met ongeruste blikken in hun ogen. Sommigen proberen iets te coördineren: “daar liep Cees en ik ben dat ruiterpad al afgelopen, ga jij rechtdoor?”

Eiland.

Burgernet legt iets bloot.

Ik woon op een eiland. Maar iedereen leeft ook op z’n eigen eilandje. Eén voor allen, allen voor één!”Niet anders dan elders. En: net als in iedere andere kleine gemeenschap wordt er geroddeld, gekletst, heerst jaloezie, oordeelt men op basis van geruchten en wordt er op elkaar gelet. Soms word je er gek van, soms doe je er ongemerkt aan mee. Niets menselijks is mij vreemd.

Maar in het bos is dat allemaal weg. Nienke moet worden gevonden. Niet zeuren; zoeken! Iedereen laat zich van een andere kant zien. Vanzelfsprekend. Mooi eigenlijk. Ontroerend zelfs.

Zoeken.

Inmiddels is het vrijwel donker. De zaklamp-app komt als geroepen.

19.23 uur. Een smsje. Van Burgernet.

“Nienke Hekstra is in goede gezondheid aangetroffen, allen dank voor het uitkijken!!”

Waarin een klein eiland groot kan zijn. Daar nemen we een borrel op! Met z’n allen…

-*-

** Vanwege privacy-redenen heb ik namen  aangepast.